Të qëndruarit joaktiv për periudha të gjata kohore (p.sh. ulur, shtrirë) është element i pandashëm i jetës tonë dhe kjo si pasojë e adaptimeve të cilat është dashtë t’i ndërmarrim për t’u përshtatur në jetën dhe mekanizmat social që na rrethojnë në këtë kohë moderne.
Ne qëndrojmë ulur jo vetëm për të përmbushur qëllimet kryesore dhe të rëndësishme të jetës siç janë puna dhe obligimet e tjera për mbijetesë, por edhe për arsye të përmbushjes së hobive dhe formave të ndryshme rekreative.
Është e qartë se ne qëndrojmë ulur në makinë kur shkojmë dhe kthehemi nga puna, kur përdorimin teknologjinë për të komunikuar përmes shkëmbimit të e-mailave apo bisedave (chatit), në shtëpi ne qëndrojmë ulur para TV-së dhe shumicën e kohës edhe kur përdorim ndonjë mjet tjetër komunikimi si p.sh. telefonat e mençur. Për ta thjeshtësuar, e tëra që bëjmë gjatë tërë kohës është lëvizja nga një karrige në tjetrën gjatë tërë jetës.



