E mërkurë, 18 nëntor 2026

Rubrikat

Mbështet Limit.al

VARGJE RESHPIANE – Tufalakim poetik nga TAHIR BEZHANI

VARGJE RESHPIANE

Faqeve të zbehta  të Reshpjes

Shëtit kujtesa e pikëllimit

Shikoj ato duar  thatake

Atë lëkurë të regjur e të tharë

Sy të përmallur e të lmekur

Si dy liqej të mbushur  me akullnajë

Dhimbja e shtrirë gjithë eshtnajës

Mbështjellë me prushin e mendimeve

Vargjet  e rrjedhshme si  beden  kohe

Frymëzim  jete  e qëndrese

Lëng  shpirti që të kall etje

Dhimbje të stërgjatura në rrathë pushteti

Ashtu,imcak,bukuri e vuajtur

Shtrirë në  shtratin e   vdekjes

Kur lëngimi  merrte zjarrmi  të padurimt

Reshpja shkruante poezi

Kënga  rrëfen qëndresën

Obelisk  vargjet e tij….

SONTE DIKUSH DO TE VDESE…

Ka tre net që dëgjoj  shpendkeqën

Duke kënduar pemëve të oborreve përrreth

Çative të vjetruara,afër dritareve krrokaste

Ndjellte mort e mallkuara

Dikush sonte do vdesë , ndonjë  skamnor

Mbetur rrugëve të jetës i mërdhirë

Pa dorëzgjatjen e të tjerëve

Vuajtja është bukuri e zezë

Në ankthin e parë të gjumit , si në heshtje

Më rrëmbyen ca vargje  rebele

Kur shpendkeqja  ndjellte vdekjen

Frika më kishte përfshirë  ndjeshëm

Sonte (ndoshta )dikush do të vdesë

Të nesërmen  lajmi  mori dhenë

Kishte vdekur  skamnori i lagjes

Një kore bukë në xhep i kishin gjetur

Një laps e një fletore  me vargje

Me dy rreshta shkrim të përmallshëm

“Mos qani për  vuajtjen e zezë,

Mos u trishtoni nga pamje  e bardhë!….”

DUA TË DEHEM SONTE

 Dua të dehem në këtë  vetmi  nate

 Të bëhem tapë me alkol,nekotinë

 Të përjargëm,të shkrryhem  baltës

 Thonjët  t’i grimcoj ngadal deri ne gjakosje

 Të ç’frenohem i tëri  derisa sytë  të shohin dritë

  Mrekullinë trishtuese që më rri varë

  Pastaj të çajë më zë të lartë,piskamë

  Ëndërr  të  fluturoj  lartësive

  Të shikoj  botën si sillet vërdallë

  Dëshiroj me Galileun t’i ndrroj dy-tre fjalë…..

   Merdianet  a mos kanë ndryshuar

   Një lëmësh i mbështjellur, moti ngatrrue

   Fija nuk i zgjidhet

   Nuk di  kufi  të  atdheut

   E  as  vendlindjën ku e kam!

   Dua të dehem sonte

   Të kënaqem  në  pakufi me këtë shëmti

    Si kjo kohë fluskë sapuni

    Që rrëshqet mashtrueshëm

    Sipër ndërgjegjies së  sëmurë

    Në hapësirë të pambarim njerëzimi

    Nuk di !

    A do ketë durim buzëqeshja e ngrirë

    Dhe,shpresat e mërdhira…

Të fundit

  1. Aktualitet

    Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e Gjermani
  2. Opinione

    Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësore
  3. Aktualitet

    Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendër
  4. Aktualitet

    Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në male
  5. Aktualitet

    Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh

Më shumë nga Kulturë