Diçka nga brenda ma thyen heshtjen
Shpesh me vend e rrallë pa vend.
Po me djeg si meduza prek ndërgjegjjen
E mërkurë, 18 nëntor 2026
Diçka nga brenda ma thyen heshtjen
Shpesh me vend e rrallë pa vend.
Po me djeg si meduza prek ndërgjegjjen
Vallë kjo botë e madhe pse po hesht?
Bota çuditërisht është para kolapsi
Nga një virus qe e krijoi njeriu vetë
Nuk e kërkon askush se i kujt është faji
Për shekullin e 21-një është mëkat i vërtetë.
Thellë në shpirt me gërricin shpezët me kakarisje
Si i agjësonin të gjalla pa gjyq e pa faj.
U hap fjalë-rrufeja se gripi sulmon të reja shtigje
Digjeshin në furra i groposnin si në një varr.
Shpërtheu lajmi si vullkani më vonë.
Se u përhap gripi-tërbimi i shtazëve, i rrallë
Mbyteshin shtazët gropoheshin në gropë
U harrua shpejt e një lajm i ri vjen prapë.
Nuk kuptohet kjo botë e civilizuar
Corona virusi 19 tronditës po bën kerdi
Ku e ka burimin adresën ky ferr i pambaruar
Vetëm në emrin djallit “njeri”.
ÇAMJA JONË
Pullaz e tavan e patëm qiellin
E yllësia dritë hije lëshon.
Fluturojnë engjëjt prekin Universin
Fjala urtake e dashurisë na bashkon.
Do ta gatuajmë bashkë e ta tjerrim kujtesën
Mëkatet t’i groposim
Në moçalin e patave
në batak t’i zhdukim harresën.
S’e dua padijen e kryeneçësisë së shekullit plak.
Çuditërisht në stinën e zogjve
Zogjtë nuk cicëruan në pranverë mbi dritare
Bulkthi kishte zënë pusi
E heshtja e shurdhëroi sheshin, e mira çame
Diçka më rrëshqiti mollëzave në faqe.
Akullnaja e ngrohtë shkrihet në shpirtin qelibar.
Për ty po dënes, o çamja ime verdhake
Shekulli po ikën e unë të vij nga pas.
Po flej e zgjohem unë, biri yt te pragu.
Ne Paramithi gjumin e bëj jak.
O do të vij,
o do të vij të kulla e te oxhaku
Unë nuk jam bonjak i lindur në Sokak
PSE
Askush nuk e pranon fajin
As mëkatin.
Edhe pse me dashje a pa dashje vjen.
Gjatë rrugëtimit brumin jetës ja merr
Ti përkund
djepin e vetmisë që sikut të çmend.
Monopatin
ia mbylle vetes me mëri
Thirrjet biblike ishin për ty zhurmë e mbërthyer.
Zgërdhiheshe nga mëria me neveri..
Si pasqyra me qelqin e thyer.
Ditët e shtëngatave vijnë e ikin
Të sjellin
muzgun e zemrës me urrejtjen farmak
Si ti feksin ëndërrat e trishtuara
Kur ecën vetmia mbi kënetën moçal?
Universi e feks terr nate dhe dritën në agim.
Kjo botë e krijuar jep e merrr.
Mbi shkumën katran e leshterikë ,
Bota sharmin e mashtrimeve s`ta pëlqen.
Aktualitet
Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e GjermaniOpinione
Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësoreAktualitet
Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendërAktualitet
Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në maleAktualitet
Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh

Veprimtari kulturore

