E mërkurë, 18 nëntor 2026

Rubrikat

Mbështet Limit.al

Lokja e Këngës – Nga Namik SELMANI – Amerikë

Mirënjohje përjetë, Lokja e Këngës Nexhmije Pagarusha!

Para 10 viteve isha mysafir në Prishtinë, shtëpinë e Mjeshtres Nexhmije Pagarusha.
Një ëndërr e kahershme që m’u bë realitet. Kisha në dorë librin tim me poezi “Pesha e qiellit të vendlindjes” ku kisha botuar dhe poezinë e mëposhtme kushtuar asaj. Askund më shumë se para saj nuk më peshonte bukurisht qielli i vendlindjes.
Ishim një grup studiuesësh dhe poetësh nga Shqipëria. Ia lexova aty në atë dhomë të thjeshtë ku thjeshtësia e bënte edhe më të madhe madhështinë e saj. Ajo qau. Shpirtmadhje dhe zëngjëllorj Pagarusha me duart të shtrënguara me bashkëkombasit e vet ishte tepër e emocionuar.
Në libra të tjerë sërish kënga e saj më frymëzoi . Kësaj radhe ishte jehona e këngës “Baresha” që do ta kishin zili sa e sa simfoni botërore.
Sot ajo është bërë pjesë e qiellit e parajsës duke na lënë pas një pasuri të jashtëzakonshme shpirtërore , një thesar tingujsh,.
Në këtë ditëndarje fizike nga Mjeshtrja mbase do të donim që të merrnin gjithë violinat e botës , flautët e t’ua vinim në tastierë “Bareshën’ të urdhëronim ujëvarat që të na jepnin miliona stërkala tingujsh të saj.
Të gjtihë titujt meritorë i takojnë asaj. Unë do ta quaja LOKJA E KËNGËS

Namik Selmani Boston, 7 shkurt 2020

Lokja e Këngës

Duke dëgjuar Nexhmije Pagarushën

1.
Duke dëgjuar Pagarushën
Ia gjeta burimin lotit të gaztë që derdhet në sofra.
Dyert e shpirtit
Për besë, një nga një, si gardian dashurie i hapa
Për fajin e vjetër
Gjykatësin e munguar që nga nëntë bjeshkët e solla.
Amëshimin
E preka si gjethe në miliona tinguj rrezore, të kaltra,

2.
E frymë më frymë
I trazova lumnueshëm gjithë drurët e lulet e Sharrit
Fushë Kosova
Po më dukej si lëndinë e fëmijërisë, si shtegu i lojës
E heshta i memecëruar
Kur një ujëvarë ma mbyti kurmin në rrëzë të malit.
E u fëmijërova
Me bastunin në duar që nuk ka statusin e lodrës.

3.
E lisat,
I ngrita në duar si të ishin të gjithë kukulla.
Më Ante se Anteu
Në fjalët e Lokes gjeta palcë nga palcë toke.
Duke dëgjuar Pagarushën
Qiellit tim ia gjeta tetë shkallë të bukura
Një balonë
Me tinguj tupanash më shtrëngonte gishtërinjtë e dorës.

4.
E u verbërova
Si garues pa kundërshtar qoftë edhe të vetëm, në lirishte.
E ua mora dritën
Gjithë fareve të botës, i lashë përjetësisht si vuvër
Heeeeej, këndon Pagarusha!!!!!!!!!!!!!
E thyhen pasqyrat e vetrinave në shitoret dritëmagje.
E shkrihen akujt
Që të vijnë nëpër këmbë si kone e zbutur.

5.
Ia gjeta
krahët e munguar zogut trupdridhur mes dëborës
Ia gjeta
Farën dhe ujin plisit të tharë për pikën e dritës.
Këmbët m’u ndalën
Tek shihja akrepat e ndaluara të orës
E në udhëkryqet njerëzore
Po bëhem me Loken e Këngës semafor rrezëllitës.

6.
E Kosova
Po më vjen si Zamabak në piedestalin lulëror
E nuk kam gojë
Të flas me shtiranakët në Mbretërinë e Fjalëve
Dora
Po më mbeska pak e tharë, si ta kish bërë një skulptor
E nuk po gjej dot një ekran
T’ua përcjell miqve të gjitha adresat e mesazhet

Të fundit

  1. Aktualitet

    Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e Gjermani
  2. Opinione

    Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësore
  3. Aktualitet

    Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendër
  4. Aktualitet

    Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në male
  5. Aktualitet

    Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh

Më shumë nga Kulturë