(Iu dua sa gjithësinë o nënat e fshatit tim.)
Nga Ndue LLESHAJ
Atje
përditë
kacafytej
jeta me skamjen
se kodrat qenë të thata
e, prej kohësh terrtonte nata.
E mërkurë, 18 nëntor 2026
(Iu dua sa gjithësinë o nënat e fshatit tim.)
Nga Ndue LLESHAJ
Atje
përditë
kacafytej
jeta me skamjen
se kodrat qenë të thata
e, prej kohësh terrtonte nata.
Ama
me thonj
me dhëmbë
jetën e mbajtën në këmbë
e nuk shterroi.
Aleatët,
male përqark,
nga moti në mot
e sajdisnin me dhurata
si zana, zana mali,
lule e flutura
sojnike,
punëtore,
të pastra e të bukura.
Ata
fruta dhanë,
fruta të shëndosha mbushur me farë,
ndaj jeta kurrë s’shterroi
ringjallej pandarë.
Jeta,
që s’ shterroi
s’i përfilli dimrat
shpërtheu, sythëzoi
e i rinoi breza.
Breat
përparuan
ngado që shkuan.
E,
brez pas brezi,
zanat, lulet a fluturat
që jetën rinuan
u falëndruan
u nderuan
u respektuan
aq sa u hieshuan
e hieshimi shkëlqim dha,
shkëlqim diellor e përarim hënor,
sa kujtdo në kujtesë i ra
emri jetëpëtrirës
emrin hyjnor
nënë.
Emri nënë,
që,
çdo vend,
si vendin ti,
a, sado i vështirë
e bën të begatë
e bën të mirë.
Aktualitet
Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e GjermaniOpinione
Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësoreAktualitet
Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendërAktualitet
Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në maleAktualitet
Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh

Veprimtari kulturore

