Nga Laureta Petoshati
Shkova në vendlindjen tënde, në fshat
sipër, atij mali të mjegullt me pisha
ku sitej dielli e hëna, atje lart,
Zotin ta kisha afër kur për ty ta pyesja.
Kjo zija për ty At, më shndërroi
në dërrasë të zezë, ku dora që s’e sheh asnjeri
shkruan me të bardhë urtinë që të dalloi,
me dritë thjeshtësinë e dashurinë që i pate me tepri.



