Nga Nikollë Loka
Dheun
e shkelim gjithë jetën
pa i kërkuar ndjesë,
gjurmë mbi gjurmë
e dhembje mbi dhembje
kalojmë sipër tij
si hije e si njerëz.
Dheu i shkelur shkëmbëzohet,
e shkëmbi shkilet gjithnjë e më pak,
vjen një kohë që njeriu ligështohet,
mbi gjurmë dhe mbi plagë.



