Mbi diellin e coptuar
në bedena,
na mallkonte gjysëmhëna.
Të premten e zezë
korbat luteshin me nge,
arbër, këtu s’keni më Atdhe!
Atdheu
kishte rënë përmbys
përmbi bedena,
ndër lumenj
rridhte gjak e ujë,
E mërkurë, 18 nëntor 2026
Mbi diellin e coptuar
në bedena,
na mallkonte gjysëmhëna.
Të premten e zezë
korbat luteshin me nge,
arbër, këtu s’keni më Atdhe!
Atdheu
kishte rënë përmbys
përmbi bedena,
ndër lumenj
rridhte gjak e ujë,
po iknin arbrit
duke mallëkuar
të premten,
atje tej i priste
dheu i huaj.
Të gjallët
po i përpinte deti,
u fshinë edhe malet
mbi Krujë,
Atdheu
veç ëndërr mbeti,
shpirt të vdekurish
dhe gjak që s’bëhej ujë.
Deti hyri në mes
Dheut dhe njerëzve,
shpirti u bë
urë përmbi det.
Andej mbet Atdheu
bregu tjetër,
zvogëluar sa varri
i të madhit Skënderbeg.
Dheu ynë
mbet në bregun tjetër,
tani duken veç malet
mbi Krujë.
Gjashtëqind vjet
me fytyrë nga lind dielli,
shpirti i Arbrit
përmbi det bëhet urë.
Autor: Nikollë Loka
Aktualitet
Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e GjermaniOpinione
Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësoreAktualitet
Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendërAktualitet
Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në maleAktualitet
Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh

Veprimtari kulturore

