Jheronym Bosch i lindur në një familje piktorësh në Hertogenbosch, duhet të ketë mësuar zanatin e tij në studion e familjes. Për të dihet pak dhe njohuritë tona për punën e tij bazohen në studimin e pikturave të tij. Ai filloi një zhanër satirik dhe fantastik të pikturimit të njerëzve me figura imagjinare nga përrallat nordike që më vonë do të frymëzonin piktorë të tillë si Bruegel Plaku. Piktura në Louvre, e vetmja vepër në Francë e nënshkruar nga piktori, është një shembull madhështor i punës së tij.
Një udhëtim i pazakontë
Një grup prej dhjetë vetësh janë mbledhur në një varkë. Grupi kryesor përbëhet nga një frat françeskan dhe një murgeshë që luan me lahutë. Ata janë ulur përballë njëri-tjetrit. Ka hapur gojën krejtësisht sikur këndon, por në të vërtetë duket sikur po kafshon, shokët apo petullën që varet nga direku i varkës së vogël. Ky është një aludim për një zakon popullor, i cili konsiston në ngrënien e një petull të varur pa përdorur duart. Pas tyre janë ulur dy varkëtarët. Njëri prej tyre ka një lugë gjigante në vend të rremave. Në njërën anë, një grua përgatitet të godasë me enë një të ri. Ai po mban një fener që e tërheq në ujë. Në skajin tjetër, i ulur në një timon të improvizuar, një burrë i vogël i veshur si budalla pi me filxhan. Pranë tij, një tjetër po vjell. E gjithë skena dominohet nga një direk i mbuluar me një tufë lulesh në mes të së cilës dallohet një buf ose një kafkë. Sipër noton flamuri mbretëror i Francës me hënën muslimane. Një patë e pjekur është e lidhur në direk. Grupi i gëzueshëm shfaqet i butë; në sfond shtrihet një peizash i gjërë i pafund.



