Poezi nga Faik Konica
O të humbur shqiptarë
Seç qenkeni për të qarë!
Për të qar’ e për të sharë,
për të shar’ e për të vrarë!
Armiqtë mbë dhe ju hodhnë,
dhe ju shtypnë sa u lodhnë!
E enjte, 19 nëntor 2026
Poezi nga Faik Konica
O të humbur shqiptarë
Seç qenkeni për të qarë!
Për të qar’ e për të sharë,
për të shar’ e për të vrarë!
Armiqtë mbë dhe ju hodhnë,
dhe ju shtypnë sa u lodhnë!
Sa u lodhn’ e sa ju ngopnë
Ju gdhendnë edhe ju rropnë.
As bukë, as brekë s’ju lanë,
ju punoni, ata hanë!
Nuk ju lan’ as pakë nderë
Q’e kini pasur përherë.
As nder, as turp, as gjak s’kini
Unji kryet dhe po rrini.
I duroni vet armiqtë,
prisni vdekjen apo vdiqtë?
Shërbëtorët t’Anadollit,
Kleçk e lodra të Stambollit.
Në mos u shove fare,
Ndizu zemra shqiptare!
O shqipëtare barkzbrazur,
Fustançjerr’ e këmbëzbathur
Zemërohuni një herë,
mrephni kordhët për të prerë,
Mprehni kordh’ e mprehni pallë
Të ju ndritin yj mi ballë,
T’i frikësoni zuzarët
ç’i shuan shqipëtarët,
E ne vend tuaj të rroni
Si të doni e si të thoni!
Aktualitet
Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e GjermaniOpinione
Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësoreAktualitet
Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendërAktualitet
Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në maleAktualitet
Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh

Veprimtari kulturore

