Washington, 8 prill 2014. Kur kryeministri i Malit të Zi, Milo Gjukanoviç, ishte për vizitë pune në Shtëpinë e Bardhë, iu kërkua nga Zëvendëspresidenti Joe Biden, kandidati i sotëm për President i Amerikës dhe nga kongresmeni amerikan, Eliot Engel, aktualisht dhe kryetar i Komitetit të Punëve të Jashtme në Kongresin Amerikan, që t’i mirëzgjidhte kërkesat e problematikat e shumta të Shqiptarëve në Malin e Zi, ai ishte dakord. Krejt dakord. Veçse, me sa më kanë thanë, kishte një kusht. Të vetmin kusht. Përafërsisht kështu. Kësisoj: Të mblidhen të gjitha partitë politike shqiptare së bashku e të më paraqesin një listë të vetme me kërkesat e tyre…!
Natyrisht, Krajl Nikolla i Riu, Milo Gjukanoviçi kryeministër e president i Malit të Zi në dy shekuj, edhe prej vetit, por kryesisht e detyrimisht prej faktorëve gjeo-politik-diplomatik euro-atlantik, ballkanik, panshqiptar, ua plotësoi disa kërkesa, i kreu disa zgjidhje problemesh, por jo gjithnji, jo përgjithnji, jo të gjitha, se ky “dekan i politikës ballkanike” ua di “sëmundjen e keqe” Shqiptarëve në Malin e Zi. Sëmundjen e keqe, kancerogjene: Mos-Uniteti. Mos-Bashkimi…!
Edhe kur “virusi covidian” i përçamjes ndërshqiptare, i mos-bashkimit nacional e politik, nuk i prek randshëm me aspiratorim partitë politike shqiptare në Malin e Zi, Gjukanoviçi ua gjen “shiringën” me njerëzit e Shtetit e të Kabinetit të Vet Qeveritar, kurse Ne-Shqiptarët e Ilirikut e Dy Anëve të Atlantikut, ende nuk po e gjejmë “vaksinën e shpëtimit të kësaj sëmundjeje nacionale”. N’msa për Sars-2/ Covid-19 (!)



