Pandemitë nuk vdesin – ato zbehen, shkruan “The Economist”. Kështu ka të ngjarë të ndodhë me COVID-19 edhe gjatë këtij viti. Është e vërtetë se do të vazhdojë të ketë shpërthime lokale dhe sezonale, veçanërisht në vendet e nënvaksinuara. Epidemiologët gjithashtu duhet të tregojnë kujdes ndaj shfaqjes së varianteve të reja që mund të jenë në gjendje të shmangin imunitetin e ofruar nga vaksinat. Megjithatë, gjatë viteve të ardhshme, ndërsa COVID-19 kthehet në një sëmundje endemike, siç është gripi apo ftohja e zakonshme, jeta në pjesën më të madhe të botës do t’i rikthehet normalitetit, ose të paktën, një normaliteti post-pandemik.
Pas kësaj perspektive, fshihet një sukses mahnitës dhe një dështim i trishtë. Suksesi është fakti se një numër shumë i madh njerëzish janë vaksinuar dhe se, në çdo fazë të infeksionit, nga simptomat e lehta deri tek kujdesi intensiv, ilaçet e reja tani e reduktojnë shumë rrezikun e vdekjes. Krijimi dhe licencimi i shpejtë i kaq shumë vaksinave dhe trajtimeve për një sëmundje të re, është vërtet një triumf shkencor.
Për vaksinën e poliomielitit u deshën 20 vjet që të kalohej nga provat e hershme, deri në licencën e saj të parë në Amerikë. Deri në fund të vitit 2021, vetëm dy vjet pasi SARS-COV-2 u identifikua për herë të parë, bota po prodhonte çdo muaj rreth 1.5 miliardë doza të vaksinës kundër COVID-19. Airfinity, një firmë të dhënash, parashikon se deri në fund të qershorit 2022, mund të prodhohen gjithsej 25 miliardë doza. Në një samit në shtator, presidenti Joe Biden bëri thirrje që 70% e botës të vaksinohet plotësisht brenda një viti. Furnizimi duket se nuk është më problem.



