Në të gjitha liritë njerëzore më e shenjta, më themelorja dhe më sublimja është liria e fjalës.
Ajo është një vijë demarkacioni mes tiranisë e civilizimit, mes demokracisë e diktaturës, mes tiranëve që mundohen ta prangosin atë dhe burrështetasve të kombeve të lira, të cilët e garantojnë me ligj lirinë e fjalës dhe e konsiderojnë atë një vlerë të shenjtë e të paprekshme.
18 vite më parë gazetarja dhe e dashura e fjalës së lirë u vra barbarisht nga oktapodi kriminal i pushtetit, segmentet e të cilit i mbijetuan ndryshimit të sistemit dhe goditën këdo që kishte për mision fjalën e lirë dhe vendosmërinë për tu rreshtuar pamëdyshje në krahun e atyre që aspirojnë lirinë demokracinë, shtetin e së drejtës dhe modelin e shoqërive të civilizuara dhe të iluminuara të hapsirës së Botës EuroAtlantike.
Për ne shqiptarët fjala e lirë është dy herë e shenjtë.
E kjo jo vetëm për faktin se e drejta jonë zakonore i ka dhanë asaj një status të paprekshëm e të shenjtë, por edhe në nderim të mijra viktimave të diktaturës, të cilët me nenin famëkeq “55” u vranë, u burgosën dhe u martirizuan për të.
Shotë Haklaj kjo vajzë trimëreshë e Tropojës e vrau frikën përpara së armiqtë e lirisë ta vrisnin atë fizikisht !!
Sot pas 18 viteve të kalimit saj në amshim është koha të evokojmë qendresën e saj të pashembullt dhe misionin fisnik të gazetarit, të cilit ajo ju përkushtua me pasion, profesionalizëm e vendosmëri.
Sot kur kthejmë kokën pas dhe kujtojmë ato momente dramatike, atë kohë të çmendur kur opozita cilësohej nga pushteti armike, fatkeqësisht ashtu cilësohet edhe sot dhe alternativa herezi e kuptojmë mësëmiri madhashtinë, misionin dhe përkushtimin e së pavdekshmes Shotë Haklaj.
Por sot është e paimagjinueshme dhe thuajse e pamundur që një gazetar apo gazetare të ekzekutohet barbarisht me tritol të cilin e perdorin organizatat terroriste.
Kjo për faktin e thjeshtë sepse për pushtetin do të kishte pasoja të pallogaritshme.
Shota punoi në kushte jashtëzakonisht të veshtira e ndoshta përtej fantazisë njerëzore për kohën që jetojmë.
Përtej “harresës” të armatës së gazetarëve shqiptarë, organeve të pushtetit qendrorë e vendorë, organizatave joqeveritare e shoqërisë civile vepra madhështore e gazetares Shotë Haklaj përsëri shendrit si flakadan i pashuar.
Terroristët që ideuan këtë vepër kriminale shkelën çdo kod moral dhe njerëzorë , biles edhe atë të mafias së tmerrshme italiane e cila ekzekutorët e femijëve i denonte me vdekje.
Atentatorët që kishin orkestruar planin ogurzi parashihnin jo vetëm ekzekutimin e familjes tonë, por 20 familje, të gjithë banorët e pallatit, mes të cilëve edhe foshja, në pervjetorin e 4-ët të ditëlindjes së Rubensit dhe ta kthenin mesnatën e 31 tetorit, momentin me të gëzuar të familjes tonë në një natë Shenbartolomeu !
Dora kriminale e frymëzuar nga ideologjia satanike mendon se me vrasjen tende e ka fituar betejën me fjalën e lirë.
Është krejt e kunderta.
Shembulli yt është frymëzues.
Ju do të kujtoheni përgjithmonë si model i qëndresës, kurajos dhe vendosmërisë për ta çuar deri në fund misionin e shenjtë të gazetarit që qëndron gjithmonë në mbrojtje të fjalës së lirë, të publikut dhe të njerëzve të thjeshtë, liritë dhe të drejtat e të cilëve janë të kërcenuara nga arroganca dhe despotizmi i pushteteve.
Sot është më shumë së kurrë koha që misioni për të cilin ju luftuat ti frymëzojë, t’ju japë forcë e vendosmëri kolegëve të tu për tu berë misionarë të lirisë.
Askush nuk mund ta vrasë fjalën e lirë.
Ju jeni shembulli tipik për ta vertetuar këtë postulat të filozofisë të kombeve demokratike.
Koha nuk na largon kurrësesi nga ti.
Pervjetorët të sjellin ty pranë nesh ashtu të bukur, fisnike e madhështore, të mbështjellë me vellon e bardhë të shpirtit tënd të ndritur si zanat e Shkelzenit legjendar, ku të parët e tu brez pas brezi sëbashku me qumshtinin e nënës e ninullat e djepit u mëkuan me dashurinë për Atdheun, fjalën e lirë, me zakonet dhe traditat më të mira të Racës Iliro-arbërore.
Ata se ulën kurrë kokën, por edhe ti së ule kurrë.
E dashur motër harresa është një sëmundje foshjore e njerëzimit, disfata e të cilës është e sigurtë.
Zoti dhe historia mund të vonojnë por nuk harrojnë kurrë.
Në Alpet e Tropojës e në të gjithë Arealin e trojeve etnike shqiptare ka metale të çmuara, mermer gurëgac (kuarc).
Jam i bindur se në një bllok të tillë, i murosur ashtu si Rozafa në Kalanë e Shkodrës flen permendorja jote.
Koha do të ktjellohet, Shqipëria do të zgjohet dhe iliminohet e vepra juaj do të vlerësohet!!
Po perifarazoj të madhin Esenin.
Ai ju drejtua kalosit të poezisë Pushkinit
“Kokën e bronztë lavdigdhendur
Sovran drejt qiellit e përkund”.
Koha po ta gdhend përditë monumentin e ne nuk na mbetet gjë tjetër veçse të nderojmë shtatoren tende me lulet me të bukura të Shkelzenit Hyjnorë, rrezë të cilit ju kaluat femijërinë tënde.
Vepra juaj shendrit si rrezja e artë e Diellit që bie mbi Tyrben e Shkelzenit, si vepra lapidare e të parëve Tu.
Pavdeksia është mbiemri juaj i dytë.
Sot është dita që përkujtohen ata që pushojnë në amshim.
Do të ndez një qiri e nën dritën e tij do të lutem për Ty.
U prehësh në paqe.
Të fundit
Aktualitet
Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e GjermaniOpinione
Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësoreAktualitet
Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendërAktualitet
Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në maleAktualitet
Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh
Më shumë nga Personazh

Veprimtari kulturore
Faqja e parë e “Gazeta e Alpeve” Nr. 125, dt. 1 -15 Shtator 2026


