E mërkurë, 18 nëntor 2026

Rubrikat

Mbështet Limit.al

HABERET E MITROS

Një lajm i hidhur: U nda nga jeta Fadil Hasa! Artis i madh. Mik i mirë. Nuk gjej fjaë ngushëlluesi, për një mik si Fadili. Mu kujtua një thënje e Shën Agustinit: “Të gëzohemi që e patëm. Të mos hidhërohemi që na iku.”
Po ribotoj një haber, të shkruar 7 vite më parë…

NJË TELEFON NGA FADIL HASA…

Ra telefoni…Alo…Jam Fadil Hasa…Me parë se të tregoj për motivin e telefonatës, do hap një parantezë. Me humoristin e madh jemi miq të vjetër. “Sebep” për miqësinë është fakti se Fadili ka qënë marinar. Bile diçka më shumë. Marinar në Leningrad, në Bashkimin Sovjetik, në vitet ’60-të. Në Lenigrad marinar ishte edhe burri i motrës sime. Ai na bashkoi të tre për një kafe. Pra, me gjuhën e metaforave, jam miq që kur I kishim dhëmbët me qumësht.

Pastaj shpërtheu talenti I Fadilit. Jo rrallë skeçet për estradë I shkruante Filip Çakuli. Duke qënë se edhe unë kisha në shkrimet e mia disa doza humori dhe ironie, jo rrallë shkëmbenim dy pare muhabet. Disa herë jemi takuar në Durrës. Jo rrallë në “Ditët e Humorit Shkodran”. Jo rrallë unë në sallë, Fadili në skenë me Muharrem Hoxhën, Aishe Stari dhe Roland Koça. Me këto rritme eci miqësia jonë, deri në ditën kur në horizontin e qiellit të Shqipërisë, u çfaq Partia Demokratike. Unë isha një ndër 17 themeluesit e Partisë Demokratike. Fadili demokrat I orëve të para.

Aqë demokrat I thekur ishte Fadili, sa që nuk pranonte të imitonte ose të bëntë humor me liderë demokrat. “Pse e bëj këtë përjashtim, -më tha një ditë Fadili, në një nga Kuvendet e Partisë Demokratike.- Sepse dua dru! Në vend që të dal në skenë, si Agron Llakaj a Cekja I Beratit, mat rrugët e Durrësit…duke u thënë sikter parave. Por pa para edhe gruaja të shikon vëngër! ”

…Alo… Jam Fadil Hasa…Disa ditë më parë në Durrës ishte Presidenti Bamir Topi. Bëri disa dekorime. Ide e mirë. Ishim mësuar ta shihnim Presidentin nga ekrani kur jepte medalje në binanë e Presidencës. Kësaj radhe e pamë të “gjallë” mes nesh. Si të të them: Erdhi mali tek Muhameti, siç thotë një fjalë e urtë popullore…U bë edhe koktej. E pimë më këtë rast nga një gotë të flamosur me raki…Më pyeti mua Presidenti:
-Ti Fadil, e ke marrë me siguri një medalje?
-Jo, -I thashë nuk kam marrë. Por, më ka thënë Mitro Çela: Mos prano medalje pas Bashkim Hoxhës…Kur e dëgjoi, Presidenti qeshi…Pastaj, mu duk se ra në të thella. Mos e lëndova vallë? Nuk di, por dua të të them: Pse e bëra këtë prockë, unë Fadil Hasa, që jam edhe burrë me mustaqe?…Unë mendoj, se çdo punë e ka një sira. Ja përshëmbull në Durrës janë dhanë shumë medalje. Janë bërë shumë “Qytetarë Nderi”. Tituj japin edhe komunat. Pra kemi “ Qytetarë Nderi” dhe “Katundarë Nderi”, edhe pse në komuna quhen “Qytetarë Nderi”. Por fshatarin nuk e bën qytetar, titulli që I jep komuna e Rushbullit, përshëmbull. Me këtë stil, durrësakët, qytetarë e fshatrë, me medalje dhe tituj, janë bërë si këmbët e dhisë. Kanë marrë njerëz që e meritojnë, sepse u “këndon” vepra. Por kanë marrë edhe dursakë, që nuk I njohin as robt e shtëpisë. Kjo nuk më duket e drejtë. Nuk mund të bëhet bishti më I rëndë se sqepari…

Kaq tha Fadili dhe më ftoi për kafe në Durrës…për të vazhduar bisedën. “Nuk dua të harxhosh pare, sepse është bërë I shtrenjtë celulari, o miku im I vjetër, politikan I dështram! “

Mitro Çela

Tiranë

Të fundit

  1. Aktualitet

    Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e Gjermani
  2. Opinione

    Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësore
  3. Aktualitet

    Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendër
  4. Aktualitet

    Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në male
  5. Aktualitet

    Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh

Më shumë nga Personazh