Ramush Haradniaj i ka pasur dhjetëra arsye më shumë për t’u tërhequr më herët nga qeverisja, por jo në këtë kohë kaq të ndjeshme për vendin. Pas vendimit të Gjykatës Kushtetuese të Kosovës, e cila e vlerësoi si antikushtetues vetë-emërimin e presidentit Hashim Thaçi si kryenegociator dhe Ekipin negociator krejtësisht antiligjor në bisedimet e Brukselit, me automatizëm dhe në bazë të Kushtetutës dhe ligjeve në fuqi, përfaqësues i Kosovës në bisedimet e Brukselit do duhej të ishte kryeministri i vendit, në këtë rast, ish kryeministri Haradinaj.
Dorëheqja e Haradinajt, duke e marrë si shkas ftesën nga Gjykata Speciale, nuk e amniston atë nga përgjegjësia politike për mospërfaqësim të Kosovës në dialogun me Serbinë, qoftë në Bruksel, Berlin apo Paris.
Ikja e Ramush Haradinajt para përballjes së mocionit të mosbesimit në kuvend, e bën atë akoma më përgjegjës për dështimet e shumta në qeverisjen e vendit, vargu i të cilave është i gjatë dhe i pafund.
Haradinaj mendoj që e kapi “momentin e duhur”, por gaboi shumë rëndë. Momenti i dorëheqjes si akt moral i Haradinajt do duhej të ndodhte pas mashtrimit të qytetarëve për liberalizim të vizave, ku Kosova, me mashtrimin në këmbim të këtij liberalizimi i i humbi mbi hiq më pak se 8200 hektarë.
Haga nuk e detyroj të dorëhiqet
Dorëheqja nuk është motivuar dhe as shkaktuar nga Haga, por është e motivuar nga thyrjet e mëdha në koalicionin PAN dhe presionit të madh ndërkombëtar për heqje të taksës.
Ramush Haradinaj dha dorëheqje nga pozita e kryeministrit me lotë ndër sy, duke dëshmuar para mediave dhe qytetarëve se “nuk po bie shi, por janë lotët e tij për Kosovën…”.
Porosia e Haradinajt që vendi të shkojë në zgjedhje, e dëshmonë prapavijën politike të dorëheqjes së tij.
Emërimi i komisionit të ri, kinse për rishikim të demarkimit të kufirit me Malin e Zi “pesë minuta” para dorëheqjes së tij, flet qartë për mungesën e sinqeritetit dhe mungesën e pragmatizmit politik të ish kryeministri Haradinaj.
Mosliberalizimi i vizave pas demarkimit të kufirit me Malin e Zi, do duhej të ishte momenti i parë i reflektimit për dorëheqje si akt moral para qytetarëve të vendit dhe si thirrje ndaj BE-së për mbajtje të premtimit të dhënë publikisht nga zyrtarët e saj, e jo tani të përdoret një ftesë e rëndomtë për intervistë nga dhoma e posaqme e Gjykatës Speciale në Hagë.
Ndryshe, “porositë” që la Haradinaj me rastin e dorëheqjes, si; “Kosova duhet të ruhet e pa prekshme, të mos ketë Republikë Serbe, (asociacioni) të mbetet taksa deri në njohjen nga Serbia, rishikimin e demarkimit të kufirit me malin e zi (duke emëruar komisioni e ri për demarkim të kufirit), s’janë gjë tjetër veqse agjendë e slloganeve të fushatës elektorale që do të përdoren nga zyrtarët e AAK-së dhe Haradinaj në veçanti.
Pra, këto porosi të Haradinajt, e dëshmojnë më shumë se asgjë tjetër prapavijën politike të dorëheqjes së tij. Duke e parë me sytë e tij shkarkimin e afërt në Kuvend, Ramush Haradinaj e përdori ftesën e Gjykatës Speciale për përfitime elektorale.
Se vërtetë dorëheqja e Haradinajt nuk është e ndikuar nga Gjykata Speciale, por nga lufta speciale brenda PAN-it kundër tij, e dëshmon edhe letra e dorëheqjes e përgatitur paraprakisht dhe me kujdes (ndoshta e shkruar ditë më parë nga këshilltarët e tij), në të cilën, më shumë bënte thirrje për zgjedhje sesa për ftesën e Gjykatës Speciale.
Pra, ftesa e Gjykatës Speciale u përdor vetëm si pretekst nga Haradinaj për të mbuluar arsyet e vërteta të dorëheqjes, e që janë produkt i thyrjeve të shumta në koalicionin PAN dhe presionit të madh ndërkombëtar për heqje të taksës.
Dorëheqja e (pa) pritur e Haradinajt konsiston edhe me një fakt tjetër të pakontestueshëm. Haradinaj duke e parë si të pashmangshëm shkarkimin në Kuvend, e përdori si alibi ftesën e Gjykatës Speciale për t’i ikur shkarkimit nga ana e deputetëve.
Haradinaj u vetëlargua nga drejtimi i qeverisë me “taksën nën sqetull”, si të vetmin ngushëllim pas dështimeve dhe skandaleve të panumërta, por iku edhe me përvojën e hidhur të qeverisjes me PDK-në, e cila do ta përcjellë edhe për një kohë relativisht të gjatë.
Mbetët të shihet si do ta quaj Haradinaj pas dorëheqjes “shkelqësinë e tij”, Hashim Thaçin, me të cilin dhe p”Kurbani nuk ushqehet natën e Bajramit” Ramush!r të cilin është e lidhur dorëheqja e (pa) pritur e “Rambos” nga posti i kryeministrit.



