Shkruar nga: Prof. Ass. Dr. Salih Krasniqi, Prishtinë
Ka kohë që kam përcjellë me vëmendje punën e angazhimin e Dr. Faton Bislimit. Secilit që pak ka ndjenja për LDK-në besoj i kujtohen paraqitjet brilante të Fatonit nëpër mediet e Kosovës sa ishte deputet. Secili që me të vërtetë e ka ndjerë ndonjëherë vetën si përkrahës apo simpatizant i LDK-së nuk ka mund se si mos të ndjehet krenar. Përtej kësaj, ajo që e bënë Fatonin unikalështë veprimtaria e tij e bujshme dhe e gjatë në SHBA si urë lidhëse e shqiptarëve me institucionet më të rëndësishme në Washington. Për secilin që mendon racionalisht, disa pyetje janë esenciale: si është e mundur që një njeri i tillë i përkushtuar për LDK-në të mos përfillet nga ata që e udhëheqin LDK-në sot? A thua cila mund të jetë agjenda e tyre? A thua pse nuk ishte Fatoni në udhëtimin e Kryetarit të LDK-së në SHBA? Pse u anashkalua ky djalë?
Pasi e lexova letrën e dorëheqjes së tij nga Kryesia e LDK-së, e kuptova edhe ma thellë situatën dhe u bënë të kjarta përgjigjet në pyetjet e ngritura më lartë! Ekziston një dallim themelor në mes të Fatonit dhe Lumirit – bindja politike. Njëri duket se për bindje politike e ka vetëm udhën drejt pushtetit partiak se për atë shtetëror po duket zbehtë puna. Tjetri për bindje politike e ka kauzën kombëtare. E kauza kombëtare edhe sforcimi i mëtutjeshëm i Republikës së Kosovës nuk mund të bëhet nga një LDK që mohon vet vlerat e veta.



