Nga Carlo Bollino
Nuk i beson syve, kur sheh atë foto me të cilën ka mbushur kryeqytetin me gishtin e mesit drejtuar kujt është përballë. Edhe unë që mendoj se Belind Këlliçi është një djalosh pa asnjë bagazh kulturor, i shndërruar në një klon të çfarëdoshëm të Sali Berishës që klonon këdo që i afrohet, besova se mund të ishte një fotomontazh. Domethënë, as unë nuk e mendova se ishte e mundur. Por në fakt është mëse e vërtetë! Belind Këlliçi beson se mund të fitojë votën e shqiptarëve duke i sharë. Një gjest që nuk ka nevojë për asnjë interpretim për t’u kuptuar, edhe nëse ai ka tentuar ta sfumojë si bëhet me skena porno kur transmetohen jashtë ambjenteve të mbrojtura. Një akt përbuzje totale ndaj kujtdo që e sheh dhe si rrjedhojë edhe ndaj kujt, me të ngjarë, e voton. Ja pse mjiëra dhe mjëra njerëz, duke perfshirë komunitetet fetare, institucionet e pavarura dhe shumë mbeshtetës politikë të tij, u skandalizuan.
Por pas habisë së fillimit, erdhi reflektimi dhe në fund qartësia se në të vërtetë nuk ka asgjë për t’u çuditur. Këlliçi bën kështu, se kështu bën Sali Berisha prej 31 vitesh, pra në këtë mënyrë e ka mësuar të veprojë babai i tij politik. Berisha përherë përbuz atë që i del përpara, duke ”respektuar” (sa për të thënë) vetëm shërbëtorë që e ndjek pas. Berisha përdor prej 31 vitesh gishtin e mesit (një gjest as shqiptar) çdo herë që ofendon, që kërcënon, që gënjen, çdo herë që urren këdo që nuk bëhet shërbëtor i verbër i tij. Këlliçi bën si ai. Nuk e ngre gishtin e mesit vetëm nga një pankartë zgjedhore, se deri aty as Berisha nuk ka arritur. Por ngre gishtin e mesit sa herë që gënjen, që premton atë që nuk mund të realizojë, sa herë shpif.



