28 vite më parë bashkë me mbi 700 studentë dhe pedagogë kam qënë i ngujuar në grevë urie në Kino-klubin e Qytetit Studenti. Qëllimi ynë fisnik ishte ta çlironim vendin nga simbolet e komunizmit dhe kufomat e diktatorit të cilat zezonin në çdo shesh të qyteteve dhe fshatrave tona. Me mbështetjen e qytetarëve, e theksoj jo të politikës ja dolëm. Shkolla u depolitizua me ligj, bustet dhe emri i diktatorit ranë, u fshinë. Por filozofia marksiste ishte ngulitur thellë në ndërgjegjën e deformuar të lidershipit të ri politik që prodhoj Lëvizja Studentore, ata e përdorën lirinë, demokracinë, ekonominë e tregut, lëvizjen e lirë dhe gjithçka tjetër që çliroj lëvizje e studentëve për pushtetin e tyre politik dhe ekonomik me aksiomen bolshevike që mbartnin nga e shkuara “Gjithçka ju takon sovjetëve”
Tremujori i parë i vitit të 29-të të pluralizmit politik ka qënë pothuajse protestë. Studentët, pedagogët, qytetarët që ju shëmben arbitrarisht shtëpitë, mbrojtësit e Teatrit Kombëtar dhe së fundi opozita e bashkuar janë në sheshet e Tiranës dhe gjithë Shqipërisë.
Unë dhe brezi im studentor e kaluam pjesën ma të mirë të jetës nëpër protesta. U bëmë me familje, lindëm fëmijët, i rritëm ata nëpër protesta për liri, demokraci, shtet ligjor dhe barazi. Ne brezi i viteve 90 nuk ja dolëm të realizonim ëndërrën tonë për një Shqipëri si gjithë Evropa sepse në thelb të shpirtrave tanë qëndronte liria. Dhe liria që prodhuan zgjedhjet e vjedhura dhe të kontestuara në shumicën e tyre ranë në duart e pushtetarëve që përgjatë këtyre 28 viteve mision kishin grabitjen e pronës publike, ndërtimin i institucioneve dhe ligjeve që favorizon dy- treqind “petritat” e partisë shtet.
Fatkeqësisht shumica e njerëzve të ndershëm të këtij vendi janë të revoltuar dhe të pakënaqur nga keq qeverisja e vendit.



