Duke qenë se isha ndër mbështetësit e koalicionit qeverisës LVV-LDK, shfrytëzoj nga rasti, që të gjithë qytetarëve të Kosovës që votuan për ndryshim, t’ua urojë formimin e qeverisë së re, e qeverisë së zorit dhe shpresave të vënitura në të njëjtën ditë.
Unë isha për një koalicion qeverisës në mes këtyre dy subjekteve, të mbështetur në reciprocitet, mirëkuptim dhe respektim të vlerave të njëri-tjetrit, por jo për një koalicion të pazareve politike të sojit të monarkëve politik.
Shqetësimet e mia lidhur me arritjen e marrëveshjes politike në kundërshtim me parimet e shëndosha politike i kam shprehur në dy shkrimet e mia paraprake autoriale me titull: “Mashtruesi” Albin apo tradhtari “Putin”!? dhe Ujdi monarkësh apo ujdi tuxharësh politik!?.
Injorimi i Ibrahim Rugovës, i paramenduar paraprakisht
Albin Kurti gjatë fjalimit të parë si Kryeministër i vedit e tregoi fytyrën e vërtetë të tij. Ai nuk ngurroi t’i permend disa nga figurat e merituara historike dhe burrat e medhënjë të kombit, por nuk e gjeti forcën ta permend edhe mjeriun më meritor dhe më të madh të epokës sonë, presidentin historik Ibrahim Rugovën, themeluesin dhe arkitektin e shtetit të Kosovës.
Injorimi i themeluesit të shtetit të Kosovës dhe njeriut më të madh të epokës sonë, është mohim i çdo gjëje në Kosovë që nga fillimi i viteve të ’90-ta deri në aktin e fundit që ndodhi dje në Kuvendin e Kosovës, ku me ndihmën e votave të LDK-së u katapultua në postin e ekzekutivit.
Në momentin që Albin Kurti injoroi presidentin historik Ibrahim Rugova në rastin e parë të ekspozeut si kryeministër i vendit, m’u kujtuan dy gjëra; romani i Dritero Agollit “Shkëlqimi dhe rënja e shokur Zylo” dhe ajo thënja popullore “Kapërceva përronin, ta q….k…!
Në ato momente shikimin e hodha tek deputët dhe ministrat e rinjë të LDK-së, të cilëve u shkëlqenin fytyrat sikurse “brymës nga rrezet e diellit”, por që nuk u brengosen aspak “për atin e shaluar”!
Jam i bindur se deputetët dhe minisrtat e rinjë të LDK-së, poshtërimin dhe nënçmimin që ua bëri kryeministri i ri, e kanë ndjerë në shpirtin e tyre sikurse që e kanë ndjerë të gjithë rugovistët, por që nuk guxojnë ta shprehin publikisht përderisa të jenë në qeverisje me LVV-në dhe nën diktaturen e liderit të tyre partiak.
Për aq sa është irrituese paraqitja e parë e kryeministrit, po aq irritues është edhe mos reagimi i asnjërit prej deputetëve, ministrave apo zyrtarëve të lartë të LDK-së ndaj nënçmimit dhe përbuzjes poshtëruese që ua bëri Kurti në Kuvend.
Tepër irrituese dhe fëmijërore ishte edhe sjellja e zonjës Vjosa Osmani pas zgjedhjes në postin e kryeparlamentarit, e cila, si kundërpërgjigje ndaj injorimit të Rugovës nga ana e Kurtit, do duhej së paku ta permendte në foltoren e kuvendit njeriun më meritor për ekzistencën e shtetit tonë, por i mjaftoi të vetëkënaqet me postin e ri, jo të pamerituar, por të degraduar paraprakisht, herë si zv.kryeministre të parë, herë si ministre të punëve të jashtme e herën tjetër si ministre të punëve të brendshme, derisa u arritë pazari politik mes monarkëve politik.
Të thirresh tërë kohën në filozofinë politike rugoviane dhe të mos guxosh të mbrosh Rugovën në momentin kur atë ta injoron partneri politik, është turp dhe marrëzi dhe njëkohësisht.



