E mërkurë, 18 nëntor 2026

Rubrikat

Mbështet Limit.al

LOTI I DERVISH SHAQËS …..

Në foto: Dervish Shaqa

Nga  Ibrahim  Hajdarmataj  – Kryetar i OJF  “Mësuesi”

Disa  vite kam  punuar  si drejtor i Shtëpisë së Kulturës dhe kryetar  i Këshillit  të fshatit  të  bashkuar  në  Zogaj – Tropojë. Kështu,  detyra  më ka bërë  të njihem  me shumë artistë, sidomos  të  sektorit  të folklorit, në aktivitetet e zhvilluara, lokale dhe kombëtare  në veçanti  në festivalet folklorike  që  organizoheshin në  vitet e monizmit  në Kalanë e Gjirokastrës .

Artistët Kosovarë na tërhiqnin si magnet, nga që ishim të përvëluar në shpirt për  vëllezëritë  tanë kosovarë. Kështu,  në punë  e sipër, u njoha edhe  me Dervish Shaqen  në qytetin  e gurit, në Gjirokastër, i cili  erdhi nga Kosova në Shqipëri në vitin  1956. Në takimet me të  gjithë ai na fliste për mallin pa kufi që kishte për Kosovën martire për gruan e tij, Zojen, për djemtë  e tij, Shpendin dhe Alin.

Dervish Shaqa këtë vit e ka 108 vjetorin e lindjes dhe 33 vjetorin e vdekjes së tij.

Ai vdiq si trup biologjikisht, por në zemrat, në mëndjen në jetën e shqiptarëve, brenda dhe jashtë kufijve është i gjallë në mes të gjallëve.

Edhe sot që po shkruaj këto rrjeshta, në odat e burrave, kryesisht në Malësinë e Gjakovës (Tropojë), në festat dhe ditë gëzimesh, dëgjohen me vëmendje këngët e tij, tingujt e sharkisë bashkë me artistin Demush Neziri, i cili e shoqëronte në çdo  aktivitet zyrtar e familjar Dervishin.

Ky  këndonte vazhdimisht, këndonte, por shpirti i tij e dinte, i cili  qan për fatin e keq  personal.

Babai im Ukë  Arif Hajdarmataj, i cili  ishte një mik i dashur i Dervish Shaqës,  më thoshte: “Biro, vaji  i burrit asht kanga…”.

Kështu  Dervish Shaqa me telat e sharkisë, me këngët  e tij derdh krejt mallin dhe lotët për të dashurit e tij .

Dervish Shaqa shpesh  herë vinte në Tropojë, në fshatra, ku pritej  në mënyrë madhështore nga malësorët e këtyre anëve, nga ku çmallet.

-Nuk më hiqet  nga mendja ardhja e tij  në  Zogaj, në  shtëpinë  tonë, në pranverën e vitit 1985, ku tërë natën, deri në të gdhirë, e kaluam me  raki, sharki e këngë pa kufi.

-”Kur e pi  me  qef rakinë, të duket  se  je ka pi tamël (qumështë)…”- thoshte Dervish Shaqa.

Në mëngjes shprehu  dëshirën të bëjmë  një vizitë  në postën  kufitare në Qafë-Prushi,  7 km larg fshatit Zogaj, nga ku shihet  Gjakova  si në pëllëmbë të dorës . Unë u shpreha i  gatshëm dhe  e shoqërova  Dervishin për në postën kufitare Qafë-Prush. Aty na pritën oficerë dhe  ushtarë kufitarë në mënyrë shumë dashamirëse, duke  na  qerasur me konjak “Skënderbeg” të Korçës dhe  me llokume . Dervishi këndoi për pjesmarrësit  disa këngë duke  marrë  falenderimet e kufitarëve. Pastaj komandanti i postës kufitare, së bashku  me dy ushtarë,  na shoqëruan tek piramida, e cila ishte larg postës  vetëm 40 metra. Aty ndaheshin dy botë , Shqipëria dhe Jugosllavia.

Komandanti ja dha dylbitë Dervishit, i cili filloi  të shikojë Gjakovën, e cila ishte  larg 7 km  nga  ku ishim ne.

… Pas pak një lot njomi faqet e rreshkura  të Dervish Shaqës.

 Në këto momente  komandanti i postës  i drejtohet  Dervishit:

-Mbaju  Dervish  se je  burrë.

Dervishi  ia kthen  me një nënqeshje  karakteristike që kishte :

– E ke mirë komandant, se ti  në mbrëmje bashkohesh me të gjithë njerëzit e  familjes ,ndersa unë me sy s’po  muaj me i pa …”

Loti  i Dervishit  më shqetësoi  edhe mua dhe asnjëherë nuk e heq nga mendja  atë skenë të dhimbshme.

Miqtë e Dervishit në Tiranë ishin të shumtë. Më kujtohet  prof. dr  Murat Gecaj, shkrimtarët Qemal Sakajeva, Adem Istrefi, Agim Gjakova, Zeqir Lushaj, piktori i mirënjohur Kujtim Buza e shumë të tjerë, ndërsa në Tropojë e ndante  me ta dhimbjen, si me humoristin  Ali Mula, koreografin  Skënder Haklaj, po ashtu  edhe  me  koreografin Deli  Metaliaj, ushtarakun Rexhep Shpati, kompozitorin  Kolë  Susaj, e të tjerë.

Ai thoshte,  se  “Unë  me  sharki, e ajo çikë nga Dragobia me  çifteli  e ”kallim vendin “…”

Ndërsa  në biseda  me  Mehmet  Karakushin më tregonte :”-Kur punoja  në aparatin e KQ të PPSH dhe   kisha  sektorin e Kosovës, u zura  ngushtë, se sa  herë  vinin intelektualë nga Kosova, më  kërkonin që ta takojnë Dervishin  e unë  e lajmëroja dhe  i thosha: -”O Dervish  merre sharkinë  e hajde  e thuaju dy fjalë ”gogishtë” vëllezërve  të tu”. Ai  vinte me një frymë.

Shumë  shokë  të panumërt  ka pasur  në jetën  e tij  Dervish Shaqa  ku me kujtimet e tyre, mund të  bëhen disa  libra…..

Të fundit

  1. Aktualitet

    Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e Gjermani
  2. Opinione

    Trazira në Europë, aty ku Perëndimi i trazuar takohet me Lindjen paqësore
  3. Aktualitet

    Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendër
  4. Aktualitet

    Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në male
  5. Aktualitet

    Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë Eurosh

Më shumë nga Bota