Nga Namik SELMANI – Amerikë
Na duhet një Anton Çetë ne ditët tona karvanore
Të shohim sy më sy vetveten në pasqyrën e pagabuar
Të shembim pa u lodhur gardhijet e ferrat ndër troje
Të shtrijmë ëmbëlsisht dorën me fjalën e mençuruar.
Na duhet një Anton Çetë si ëndrra që troket te porta
Të heshtim para marrisë që hap arkivole
E vargu i ditëve tona të mos jetë qerre pa rrota
E balta e udhëve të bëhet lule qumështore



