Kur po i lexoj në facebook komentet e disa miqve dhe kolegëve të mi, të cilat komente i ngrehin në qiell poezitë e dobëta dhe shumë të dobëta, duke i vlerësuar si poezi me vlera të larta, të jashtëzakonshme… po befasohem.
E kam fjalën për ata që deri diku e njohin poezinë dhe me vetëdije të plotë e shkruajnë atë që e dinë se nuk është ashtu. Nuk e kam lehtë as t`i kuptoj e le më t`i mirëkuptoj të tillët.
T`i shkruash fjalët më të zgjedhura dhe ta promovosh si vlerë një “poezi” te e cila nuk ka asgjë poetike, përveç renditjes në varg të disa fjalëve me përplotë gabime gjuhësore është mjerim. Hipokrizia nuk ka brirë dhe ajo më së paku i ka hije krijuesit. Duket që disa nga zemërgjerët për të shpërndarë lëvdata, mirënjohje dhe vlerësime pa mbulesë, facebookun e kanë kuptuar si një treg sui generis në të cilin gjithçka këmbehet.



