Jetojmë të ndarë si me mur në të njëjtin qytet
Pa u takuar me duar dhe me sy pa u parë.
Ti rinohesh si lulet e gjethet në degë
E mërkurë, 18 nëntor 2026
Jetojmë të ndarë si me mur në të njëjtin qytet
Pa u takuar me duar dhe me sy pa u parë.
Ti rinohesh si lulet e gjethet në degë
Unë plakem çdo orë çdo ditë e çdo javë
Ç’qënka kjo çudi e jetës që po jetojmë
Në karantinë, mes katër mureve të bardhë
O dashuri e gjyshit vetëm me fjalë bisedojmë
Ky koronavirus na ndau, dhe pse jemi gjallë.
U mbyllën shkollat u mbyllën çerdhet anembanë
Por..si çdo herë ti mëso e detyra bëji me kujdes
Se dua sërish ne shkollë te jesh i parë
Se dua që nesër përherë i pari të jesh.
E di se të ka marrë malli për mua
Edhe mua malli më përvëlon si zjarri i lisit
Besoi se do vijë dita e madhe dhe e bekuar
Ti të vish te unë e të takohemi mes përqafimit
Besoi se do t’i kujtojmë edhe këto ditë
Që padrejtësisht jetuam të ndarë…
Unë merrem me punët e mia, me poezitë
Duke shkruar e me lutje për botën mbarë.
Që të kalojë kjo pandemi
E jeta të marrë një vrull të ri.
Speyer 28.mars 2020
Aktualitet
Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e GjermaniAktualitet
Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendërAktualitet
Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në maleAktualitet
Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë EuroshAktualitet
Turizmi botëror drejt rekordit: 1.57 miliardë mbërritje më 2026


