Sabrie Lushaj, (1952-2020)
Në vitin tjetër,
Në muaji shtator,
E mërkurë, 18 nëntor 2026
Sabrie Lushaj, (1952-2020)
Në vitin tjetër,
Në muaji shtator,
Do të vij pran varrit,
Me një lule në dorë.
Është lule bozhuri,
Nga Prekazi i varreve vëllazërore,
Është me ngjyrë të kuqe gjaku,
Nga Shqipëria Veri-lindore.
Do t´i them dy fjalë…:
–Sabrie, – nuk bëre mirë,
Që të vetmuar ke lënë ,
Bacën tonë Zeqir!
…!
–Aaah, oj motra ime,
Mendjen do ta mbush,
Mbi pesë dekada jetë,
Me të nuk më ndau kush.
As dimrat e egër,
As bora mbi cati,
As shiu kur pikonte,
Në fshatin tonë Gri.
Më ndau i madhi Zot,
Mua nga i imi shoq,
Që shpirtin ma mori,
Se gjithë ja kemi borxh!
Prandaj motra ime,
Po ju lë një amanet,
Zeqirin tim të dashur,
Ta nderoni për-jetë.
Është djalë Krasniqje,
I biri i Sadik Selmanit,
Cdo herë pushka e tyre,
Ndihmë i dha vatanit.
Edhe penda e tyre,
Ka shpue si shigjete,
Që për dhjetëmijë vite,
Testament ka mbetë.
Është i kullave të Grisë,
Të gjakut të Kastriotit,
Që mushkëritë freskonin,
Me erën e barotit.
…!
Javët, muajt e vitet,
Kalojnë orë pas ore,
Prap një ditë prej ditësh,
(Me Bacen tuaj Zeqir),
Do jem` unë dorë-për-dore!
./.
Shënim:
Poezia është shkëputur nga letërkëmbimi ngushëllues me rastine ndarjes nga jeta më 14 shtator 2020, të bashkshortes sëatdhetarit, publicistit e poetit Zeqir Lushaj, zonjes SabrieLushaj, nga fshati Gri i rrethit të Tropojës.
–Isniq, Kosovë, Shtator 2020-
Aktualitet
Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e GjermaniAktualitet
Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendërAktualitet
Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në maleAktualitet
Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë EuroshAktualitet
Turizmi botëror drejt rekordit: 1.57 miliardë mbërritje më 2026


