Mendja ime gjithë kohën rend pas teje,
Ku nuk e di ku je e si je.
Kjo mungesë më mban gjallë
Si anijen që kërkjon brigje.
Rri në dritare dhe më duket se ti e zën gjithë dritën e botës
Dua të shoh përtej xhamave por të shoh veç ty
Fytyrën tënde, shoh sytë e tu e brenda tyre shoh veten time të trishtuar
Nga malli për ty.
Rri në dritare dhe duke parë veten në sytë e tu
Xhami vishet me mall e loti nga cepat e syve më rrëshqet
Ashtu sy përlotur vizatoj në xhamin e veshur dy vija si buzët e tua
Dy krahë si të zogut të ëndrrës
Por nuk mund ta vizatoj dot portretin tënd në xham
Nga frika se nuk të bëj të bukur siç je.



