Ai më ndaloi tek dilja nga shtëpia e më kërkoi ta marrja në punë.
-Nuk kam fond, i thashë.-Është krizë! Nuk shef ç’bëhet o njeri?!
-Ta jap unë fondin.Bile dyfish!
Nuk po merrja vesh gjë. E dija që ai kish paret e dynjasë.I kish ecur emigracioni dhe në Tiranë kish lëshuar me qira aq shpi e dyqane, dhe merrte aq para sa gjithë personelit të punës time mund ti jepte dy rroga në muaj,po të desh.
-Tani ma sqaro gjënë! – i fola une duke përdorur fjalën “gjë” që njerëzit e medhënj po e përdorin rëndom kur dalin në television, që të duken popullorë.
– Ore më çmendi kjo jetë në rehati.Çohem në mëngjes në orën nëntë. Ha dy veze e një banane.Pastaj zbres poshtë e pi kafe në lokal dhe harxhoj kohën me llafe deri në orën 12.00, kur gruaja më therret ne telefon të ngjitem me ashencor, të ha drekën.Pastaj gjumë dy orë e pastaj kafe, e pastaj television, e pastaj gjumë…
-Pastaj …?!
– Pastaj unë dua që ti t’më marrësh në punë dhe une ta vesh xhaketën shkallëve e të vrapoj të kap autobuzin që të mos vonohem e të jem në punë fiks në orën 8.00!
Të fundit
Aktualitet
Rekord në Ballkan/ 11,4 mijë studentë nga Shqipëria studiojnë jashtë, kryesoisht në Itali e GjermaniAktualitet
Prishtina shtrenjton parkimin, deri në 20 Euro për një ditë në qendërAktualitet
Shqipëria dhe Kosova forcojnë bashkëpunimin për shpëtimin në maleAktualitet
Bota përballet me mungesë financimi prej 30 trilionë EuroshAktualitet
Turizmi botëror drejt rekordit: 1.57 miliardë mbërritje më 2026



