Ballina Diaspora Plaga e Kurbetit…

Plaga e Kurbetit…

 

Tufalakim poetik nga Kaltrina Hoti

 

E di…

 

Do ta shëtis veten nëpër ëndrra

Një ditë do të jem e dukshme

Tjetrën nuk do më shihni

Shpesh do të eci nëpër qiell

Do t’i hapi krahët ndër ujë

Kur të thonë është e pamundshme

Unë me buzëqeshje hëne

Yllin e natës do ta përpi

E di jetës ja dhurova jetën dy herë

Ajo mua më dhuroj imagjinatë

Të qëndisur me xixëllonjat e natës

E paloj zemrën në shuplakë të dorës

Nëna tokë ta shtrydhë për veti.

 

Plaga e kurbetit

 

Hapi krahët dhe më merr me veti
E lehtë do të jem
Shpesh do ta dëgjosh pëshpëritjen
Ku kërkon shpirti të ndalet
Më ndihmo të çmallem
Kurbeti më bëri qiri

Para se bëhemi qiell
Ndalu te avenue e gjashtë
Ku pikoj loti i parë i frikës
Njeriu pa gjuhë pa emër
Pa titull pa numër
Eci i zbathur

Më merr do të jem e qetë
Nga lartësia ta shoh
Bjeshkën e vetmuar
Burimin sekret ta tregoj
Ku uji është më i ftohtë se errësira
Por të freskon si kënga e zanave

Më merr o pëllumb i bardhë
Zemra më është çart
Varrin e babait ende se kam parë
Dua të puthi duart e nënës plakë
Por nuk dua të më shoh
Si ka mbetur fuqi për të lotuar

Hapi krahët
Dua shpirtin tim ta shtri
Në bardhësinë tënde
Të fluturojmë së bashku në çerdhen time
Më merr o pëllumb
I lehtë është shpirti im.

 

Më pyete kush jam

 

Çdo ditë nga një dritë e kam të falur

Jo për mua

Por për atë ku zëri thërret

Po të them kjo dritare s’ka dry

Është burim drite

Është udhëdritë në dorën time

 

Çdo ditë një mrekulli e kujtoj

Jo për mua

Por për atë që qëndron në maj të malit

Kur frikësohet nga çfarë sheh

Ia përcjelli një gacë të guximit

 

Çdo ditë jap nga vetja ime mija ngjyra

Përmes dhimbjes dhe buzëqeshjes

Të kuptosh atë që e ke në pragun tënd

Merre jetoje ngadalë ta ndjesh ndjenjën

 

Më pyete kush jam?!

Jam ngjyrë e qiellit që derdhet në tokë

Nuk të takoj ty as vetes.

 

Me fjalën tënde

 

Në shtatë pjesë gurin e zemrës e copëtove

Loti i ngrirë në puthje u shndërrua

Buzëqeshjen e humbur e vodha

Nga jeta e jetuar

Me fjalën tënde e shtrova shtratin e dashurisë

Bëhu erë e malit të luash me flokun tim

T’a di që nuk jam në ëndërr

Kaltrina Hoti lindi në Plavë – Hot, Mali i Zi. Në vitet e ’70-ta  të shek. XX babai i saj,  Sali Sharri Haxhaj, u shpërngul në Kosovë, me qëllimin e vetëm për të ruajtur e kultivuar gjuhën shqipe. Shkollën fillore e kreu në SHF “Hasan Prishtina” të Prishtinës, kurse shkollën e mesme të mjekësisë “Xheladin Deda” gjithashtu në Prishtinë. Në vitin parë të fakultetit të mjekësisë e lë folenë me të gjitha ëndrrat dhe merr rrugën e kurbetit.

Vitet e para të mërgimit i kaloi ne Nju-Jork,më vonë u zhvendos në Teksas ku e hapi biznesin e saj.
Nga viti 2011 vendos t’i kthehet ëndrrës së saj… pikturës dhe vargut. Për dy vjet pikturon në Studion e Chuck DeHaan western Artist (www.chuckdehaan.com).

Deri më tani në gjuhën angleze ka botuar veprat:

Voices, poezi, “Publish America”, Nju-Jork, 2011

Touch of Italian attitude in your kitchen, monografi e artit të kuzhinës, “Publish America”, Nju-Jork, 2014

Come dance with me through words of thoughts, poezi, SBPRA, Huston, 2013

Dancing on the rain”, poezi, “Vecchia Publishing”, Nju-Xhersi, 2017

Dy poezi të botuara në një antologji të poezisë botërore, “Serenity”, të publikuara nga Eber & Wein Publishing (ku janë poezitë e poetëve më me famë botërore, duke filluar nga Edgar Allan Po).

Në gjuhën angleze ka marrë “Certificate of World poetry movement “.

Bashkë me mësuesin e saj të pikturës, Chuck DeHaan, botuan  librin shkollor me piktura “Western coloring book“, 2009.

Më 2014, në Teksas – Ultimate Medical Academy  – degree of ”Associate of  Science“.

Për ta plotësuar  zbrazëtinë e shpirtit, siç shprehet ajo, më 2016 vendos të shprehë botën e saj artistike në gjuhën shqipe:

Ta mora vargun, poezi, “Tringa”, Tetovë, 2016
Preke ëndrrën, poezi, “Tringa”, Tetovë, 2016
Puthja Sekret, poezi, “Tringa”, Tetovë, 2016
Flaka e shpirtit, poezi, “Tringa”, Tetovë, 2016
Buzëqesh, poezi, “Tringa”, Tetovë, 2016
Mos e prek, poezi, SHKAL”Naim Frashëri”, Kosovë, 2017

Tani jeton në Nju-Jork, ku vazhdon me laps dhe brushë të shënojë kohën e kaluar dhe të përcjellë eksperiencën e kurbetit  nëpërmjet vargjeve dhe abstraktit në pikturë.

Për të, poezia është pikturë e papikturuar, ku vargu shpreh ngjyrën e ndjenjës, kurse piktura është poezi në heshtje, ku ndjenja shpërthen nëpërmjet ngjyrës, shprehet ajo.