Ballina Shëndet Pse truri i njeriut e ka gjithnjë e më të vështirë të...

Pse truri i njeriut e ka gjithnjë e më të vështirë të përshtatet me jetën moderne?

 

Një analizë shkencore sugjeron se stresi, ankthi dhe vetmia lidhen edhe me mospërputhjen midis evolucionit të trurit njerëzor dhe ritmit të shoqërisë bashkëkohore.

Sipas një analize të publikuar nga Salute.eu, e cila i referohet një rishikimi shkencor të realizuar nga studiuesit Jose Yong, i James Cook University Singapore, dhe Sarah Chan, e Singapore University of Technology and Design, shumë nga vështirësitë psikologjike të kohës sonë mund të shpjegohen edhe nga një “mospërputhje evolucionare” midis mënyrës se si është zhvilluar truri i njeriut dhe realitetit ku jeton sot.

Studiuesit argumentojnë se gjatë pjesës më të madhe të historisë njerëzore, njerëzit kanë jetuar në komunitete të vogla, me marrëdhënie të drejtpërdrejta dhe me sfida të kufizuara. Në kontrast, jeta moderne karakterizohet nga qytete të mëdha, ritëm i shpejtë, ekspozim i vazhdueshëm ndaj informacionit dhe kontakte virtuale me mijëra persona.

Një nga faktorët që, sipas autorëve, ushtron ndikim të madh mbi mirëqenien psikologjike janë rrjetet sociale. Mekanizmi natyror i krahasimit me anëtarët e grupit, i cili dikur ndihmonte bashkëpunimin dhe mbijetesën, sot aktivizohet vazhdimisht nga fotografi, histori suksesi dhe sinjale statusi që shfaqen në platformat dixhitale, duke rritur ndjenjën e konkurrencës dhe të pamjaftueshmërisë.

Analiza thekson se stresi kronik, ankthi dhe vetmia nuk duhet të shihen vetëm si probleme individuale apo si pasojë e stilit të jetesës. Ato mund të lidhen edhe me mënyrën se si janë ndërtuar mjediset ku jetojmë, punojmë dhe komunikojmë.

Sipas studiuesve, përmirësimi i shëndetit mendor kërkon jo vetëm forcimin e aftësive individuale për t’u përballur me sfidat, por edhe krijimin e mjediseve më të shëndetshme. Ata sugjerojnë më shumë hapësira të gjelbra, komunitete më të lidhura mes tyre dhe platforma dixhitale që nxisin më pak krahasimin e vazhdueshëm me të tjerët.

Autorët vlerësojnë se ndërhyrjet e ardhshme duhet të ndërtohen në përputhje me natyrën evolucionare të njeriut, duke synuar një ekuilibër më të mirë ndërmjet zhvillimit teknologjik dhe mirëqenies psikologjike.