10 milionë, jo më shumë. Më 14 qershor, zviceranët do të shkojnë në votime për një nga referendumet e shpeshta që karakterizojnë jetën politike të vendit: do të vendosin për një propozim ligjor që kërkon të përcaktojë një tavan, pikërisht dhjetë milionë, për popullsinë rezidente në vend. Iniciativa ka nisur nga UDC, partia e djathtës sovraniste që ka shumicën relative në Zvicër. Qëllimi është i dyfishtë: nga njëra anë të vendoset një kufi për emigracionin, nga ana tjetër të theksohet neutraliteti dhe pavarësia, veçanërisht nga BE-ja, që janë pjesë e ADN-së së vendit.
“Jo për një Zvicër me 10 milionë, iniciativë për qëndrueshmëri”: kjo është formula me të cilën konsultimi u pranua pasi kaloi pengesën e mbledhjes së firmave (që kërkon vetëm 100 mijë nënshkrime) dhe që, në rast miratimi, do të bëhej pjesë e Kushtetutës.
Para vitit 2050, lexohet në faqen zyrtare të Këshillit Federal (qeveria) që paraqet tekstin e ligjit, popullsia rezidente e përhershme e Zvicrës nuk mund të kalojë dhjetë milionë banorë. Pas vitit 2050, Këshilli Federal mund, me anë të një urdhërese, ta rrisë çdo vit kufirin në masën e rritjes natyrore. Konfederata siguron që ky kufi të respektohet.
Nëse popullsia rezidente e përhershme e Zvicrës, thotë një tjetër nen i propozimit që do t’u paraqitet votuesve, kalon nëntë milionë e gjysmë banorë para vitit 2050, Këshilli Federal dhe Asambleja Federale, në kuadër të kompetencave të tyre, marrin masa që lidhen veçanërisht me sektorin e azilit dhe bashkimit familjar.
Me fjalë të tjera, merret si pretekst koncepti i “qëndrueshmërisë” (ekonomike, sociale, madje edhe mjedisore) për të ngritur barriera ndaj hyrjes së banorëve të rinj. Edhe me koston, dhe ky është një tjetër pasazh kyç i tekstit, të heqjes dorë nga marrëveshjet e nënshkruara ndërkombëtarisht nga Berna.
Në Zvicër sot jetojnë 9,2 milionë njerëz, një në katër ka origjinë të huaj. Megjithëse, si në vende të tjera perëndimore, popullsia po përballet me plakje progresive, “tavani” prej dhjetë milionësh nuk është larg.
Por çfarë do të ndodhte nëse më 14 qershor do të mbizotëronin “po”-të? Zvicra, jo menjëherë, rrezikon të përballet me një sërë konfliktesh diplomatike, duke filluar me Bashkimin Evropian, me të cilin Berna ka nënshkruar prej vitesh një traktat për lëvizjen e lirë të njerëzve dhe bizneseve.
Në letër, konsultimi nuk ka për momentin shumë gjasa suksesi: qeveria dhe parlamenti janë shprehur me shumicë për “Jo”, pozita e UDC-së duket e izoluar. Për më tepër, edhe Economiesuisse (praktikisht ekuivalenti zviceran i Konfindustrisë) e ka cilësuar referendumin si “iniciativa e kaosit”, e shqetësuar për pengesat që do të vendoseshin ndaj lirisë së biznesit, qarkullimit të fuqisë punëtore dhe pasojave në tregje. Megjithatë, një sondazh i fundit tregon se 48% e votuesve janë të orientuar në favor të “tavanit” për popullsinë rezidente.